Het woord van de maand

Josafat schrok hevig en hij besloot de HERE om raad te vragen.              

 2 Kronieken 20: 3.

 

Koning Josafat zat in een lastig parket. Er was grote nood in het koninkrijk Juda. Drie aartsvijanden van Juda, de Ammonieten, de Moabieten en de Meünieten, (wellicht een stam van het volk van Midian) hadden zich verenigd en ze waren vast besloten de Judeeërs aan te vallen en te vernietigen. Dan doet Josafat iets opmerkelijks. Hij roept alle Judeeërs bij elkaar in de tempel te Jeruzalem. Hij bidt innig tot God en houdt Hem aan zijn belofte dat als de Judeeërs zich tot God wenden om hulp, God die ook zal geven. Daarna stelt hij een korte periode van vasten in. Hij vernederd zich en stelt zich gelijk aan de mensen uit het volk en verootmoedigd zich voor God. Het was goed dat hij dat deed. Hij had zijn les inmiddels geleerd. Eerder was hij zonder God te raadplegen met koning Achab van Israël op oorlogspad gegaan. Daarbij had hij bijna het leven verloren. Nu ging hij dus eerst God raadplegen. Nog tijdens de dienst antwoordde God al door bij monde van de profeet Jachaziël te verklaren dat God voor de Judeeërs zou strijden. Ze moesten alleen God lof zingen.

Zijn wij ook niet vaak als koning Josafat? Wij gaan vaak ook eerst plannen maken en de plannen uitwerken bij bepaalde kwesties. Als alles vast ligt, vragen we in het gunstigste geval God een zegen daarover te geven. Meestal laten we ook dat nog. Maar God moet toch het liefst maar niets aan onze plannen veranderen. Dan zijn we helemaal van slag. Zo geven we vaak God de kans niet eens om iets verrassends te doen.

Bij de aanstaande oorlog tussen Juda en zijn vijanden gebeurde dat wel. Toen Josafat en zijn leger de vijanden tegemoet trok, liet hij voorop een groep priesters lopen die continu Gods lof zongen. God ging dus voorop en zo hoort het ook. De vijanden kregen door Gods toedoen onderling ruzie. De Meünieten werden door de andere vijanden aangevallen en uitgemoord. Daarna kregen de Moabieten en Ammonieten onderling ruzie, zodanig dat ze elkaar uitroeiden. Josafat en de zijnen hoefden, toen ze op het slagveld kwamen, niet eens meer te vechten. Ze hadden vier dagen nodig om alle waardevolle voorwerpen en goud en zilver te verzamelen van die vijanden. Een geweldige overwinning dus, zonder zelf een hand uit te steken. Alle vijanden lagen al verslagen en dood op de grond. Zulke verrassende ontknopingen kan God geven als we Hem de kans geven dat te laten gebeuren. Later verviel koning Josafat echter toch weer in de oude fout. Hij ging, zonder God te raadplegen, een keer op eigen houtje, met koning Ahazia van Israël goud  zoeken en de schepen die goud vervoerden zonken en Josafat is toen bijna verdronken. Hij had zo’n goed voorbeeld van hoe te handelen in moeilijke kwesties en toch verviel hij weer in zijn oude fout. Maar mensen zijn soms hardleers. Josafat zeker en wij soms ook. De les van dit verhaal is daarom: Vraag eerst God om wijsheid voordat je belangrijke beslissingen in je leven neemt! Iets om over na te denken en te onthouden? En dan ook doen als het erop aankomt!

                                                        Ad van Sighem.

kerst-kleurplaat-kerstmis-groep-jezus-medium-