Het woord van de maand

 

 

‘Zo waar de HEER leeft, de God van Israël, in wiens dienst ik sta, de eerstkomende jaren zal er geen dauw of regen komen tenzij ik het zeg.’

                                                                                                                                            1 Koningen 17: 1

 

Door de klimaatsverandering komen er steeds meer plaatsen voor op aarde waar extreme droogte heerst. Wat dat doet met de mensen  wordt duidelijk als je het verhaal van Elia leest. Elia, Eli-Jah(we) De naam betekent er is maar één God en dat is Jahwe. De God van het volk Israël. Tijdens de regering van koning Achab in het noordelijk deel van Israël, bleek daar niet veel van. Onder invloed van zijn vrouw Izebel was hij de afgod Baäl gaan dienen. En dat niet alleen. Er waren een veelheid aan afgoden in het land verschenen. De Baäl priesters hadden de gewoonte om tijdens een samenkomst zich in een soort trance te dansen, daarbij gebruik makend van allerhande drugs, die waren toen ook al populair. Er is niets nieuws onder de zon. Zij gingen zelfs zover dat ze inkervingen in hun lichaam maakten zodat er bloed vloeide. Ook dat gebeurd tegenwoordig bij de bloedsbroeders. De afgod Baäl zou zich daardoor wel laten beïnvloeden en het gebed van de gelovige verhoren en regen geven. Maar als je bidt tot een beeld heb je weinig kans op verhoring. Soms werd het nog gekker gemaakt en werden er kleine kinderen voor de afgod geofferd om hem gunstig te stemmen. Of er werd gedwongen of vrijwillige tempelprostitutie bedreven. Gebruik van drugs, dansfestivals waarin afgoden vereerd werden, media angels, misbruik van kinderen. Toen al verfoeilijk in Gods ogen en nu nog. Je zou verwachten dat een weldenkend mens hiervan zou leren, maar anno 2018 doen we precies hetzelfde. We hebben als mensheid meer kennis opgedaan, maar de onderbuikse dwaasheden hebben we nog niet afgeleerd. Wat zijn we dan wijzer geworden? Niets. En zo gaat het alle generaties door. We doen meer kennis op, maar wijzer wordt de mensheid niet. Dat is het tragische in dit leven. En zeg nu niet, ja maar ik doe daar niet aan mee, want voordat je het goed en wel beseft wordt je meegezogen in zo’n verdorven cultuur. Dat gaat sluipenderwijs.

Elia moest daarom van God straf voor het volk gaan aanzeggen. Hij ging naar koning Achab en koningin Izebel toe en vertelde namens God dat er zolang geen regen meer zou vallen totdat Elia erom zou moeten bidden. Voordat hij in de gevangenis kon worden geworpen vluchtte hij weg en vond een schuilplaats in het buurland bij de beek Krith. We hebben het nu wel eens over klimaatverandering, maar drie jaar droogte (want zolang duurde het voordat Elia om regen moest bidden) heeft een enorme impact op een vruchtbaar gebied. Ik denk dat na die periode er geen boom meer  in leven was, Alle gewassen verdord en de grond gescheurd en van een dikke korst voorzien. Het was een grote ramp. Mens en dier en gewassen hebben er verschrikkelijk onder te lijden gehad, zeker in een land met een subtropisch klimaat zoals Israël. Hoe kwam Elia die drie jaar door? Hij kon uit de beek drinken tot die uitdroogde. De raven brachten hem eten. Zo had God het beschikt. Maar toen het water opraakte moest hij naar het tegenwoordige Libanon uitwijken. Naar een plaats genaamd Sarfath. God had een weduwe beschikt  om voor Elia te zorgen en als tegenprestatie werd zij door God gratis van voedsel voorzien. Toen Elia van God mocht gaan zeggen dat het zou gaan regenen, durfde de officier Obadja hem eerst niet te vertrouwen. Na een dringende oproep van Elia ging hij naar de koning. Uiteindelijk eindigde het drama met het slachten van op 450 priesters van Baäl op de Karmel. Elia had daarna een geweldige burn-out en wilde alleen nog doodgaan. Ja, het is moeilijk om Gods wegen te volgen.

                                                   Ad van Sighem